از دید من، زوال هویتِ اجتماعی، به مَحاق رفتن امید به زندگی و درونی شدن حسّ تحقیر و طرد شدگی، بر اثر گسترش دامنۀ تبعیض و افزایش شکافتِ طبقاتی، آغاز پایان است؛ چه آنکه دَر را به روی اضمحلال عزّت نفس (Self steam) و فروپاشی
کرامت انسانی (Dignity) که شرط شکوفایی و تعالی اخلاق است میگشاید و زندگی
برچسب:
نویسنده: پارسا بهرامی
تاريخ: چهارشنبه
11 اسفند
1400 ساعت: 4:46